میدان مین

مانده بودیم وسط میدان مین

همه مجروح بودند و خسته

یه رزمنده ی زخمی چند متر آن طرف تر از من افتاده بود

دست و پایش را روی زمین می کشید

انگار دردش شدید شده بود

با آرنج خودش را کشید جلوتر ، کم کم از من دور می شد

فکر کردم می خواهد از میدان مین خارج شود

گفتم : بااین همه درد چرا اینقدر به خودت فشار می آوری؟

گفت : چند تا مجروح دیگر آنطرف هستند

من هم چند دقیقه بیشتر زنده نیستم

می خواهم قمقمه ی آبم را برسانم به دست آنها